مونس روحی

سوژه هایی که برای خواب مصنوعی به مطب من مراجعه می کنند، در مورد پیدا کردن و شناسایی مونس روحی و سایر روح هایی که باید در طول زندگی با آنها روبرو شوند، نگرانی زیادی ابراز می کنند و سؤالات زیادی در این مورد دارند.

 برای شناسایی این گونه عناصر روحی، همه ما در برزخ آمادگی لازم را پیدا می کنیم. محلی که در برزخ برای ایجاد این آمادگی در نظر گرفته شده، محل تشخیص خوانده می شود.

سوژه ها می گویند دلواپسی و نگرانی که در آنجا به روح دست می دهد شبیه حالتی است که انسان در جلسه برگزاری امتحان نهایی در تحصیلات زمینی دارد. گزارش بعدی مربوط به این تجربه است.

گزارش شماره ی 28

- آیا لحظه آن فرا رسیده که تو برزخ را ترک کنی و به زندگی جدیدت بروی؟

- بله... من تقریباً آماده هستم.

- اگر ناگهان نظرت را در مورد مقطع زمانی و جسم زندگی بعدی عوض می کردی، آیا می توانستی عقب نشینی کنی و به آن زندگی نروی؟

- بله، من قبلاً هم این کار را کرده ام. برای همه ما پیش آمده است. لا اقل برای همه روحهایی که من می شناسم. خیلی اوقات ما در آخرین لحظه هم از رفتن به زندگی زمینی منصرف می شویم.

- اگر در آخرین لحظه پشیمان می شدی، چه اتفاق می افتاد؟

- آنها خیلی سختگیری نمی کردند، با من راه می آمدند. راهنمایم و دوستانم دلیل عوض شدن تصمیم را می پرسیدند، نهایتاً به زودی می آمدم، راهنمایان می فهمند که چه موقع آماده هستیم.

- خوب، خوشحالم که تحت فشار قرار نمی گرفتی. حالا برایم تعریف کن وقتی که تو تعهد نهایی برای زندگی جدید را پذیرفتی، آیا کار مهم دیگری هم هست که باید در برزخ انجام شود؟

- باید به کلاس تشخیص بروم.

- وضعیت آن محل را برایم شرح بده.

- جلسه آشنایی با روحهایی است که باید در طول زندگی آنها را شناسایی کنم.

- وقتی دو دستم را به هم زدم، تو بلافاصله به این کلاس برو، آماده هستی؟

- بله، حاضرم.

- (دستهایم را به هم می زنم) حالا هر کاری انجام می دهی، برایم تعریف کن.

- اینجا یک سالن دایره شکل است،در وسط آن سکویی قرار داده اند و سخنرانها روی آن ایستاده اند.

- خوب... بگو چند روح آنجا حضور دارند؟

- اوه.. ده پانزده نفری هستند. در گوشه های دیگر سالن دسته های دیگری هم هستند که به حرفهای سخنران مربوط به خود گوش می دهند.

- آیا آن ده پانزده روح از هم گروههای خودت هستند؟

- بعضی از آنها.

- آیا این سخنرانها همان راهنماهای شما هستند؟

- نه، ما این افراد را مشوقین می نامیم، آنها ما را برای زندگی زمینی تشویق می کنند. کار اصلی آنها این است که به ما بفهمانند در زندگی بعدی دنبال چه چیزی بگردیم. نشانه هایی به ما می دهند که باید در طول زندگی آن نشانه ها را به یاد آوریم و پیدا کنیم.

- چه نوع ننشانه هایی؟

- نشانه هایی که با شناختن آنها در مقاطع زندگی، جهت خود را پیدا کنیم.

- درست متوجه نشدم، ممکن است دقیقترصحبت کنی؟

- این پرچمها و نشانه ها کمکمان می کند که مسیرهای خاصی را در زندگی انتخاب کنیم تا به مقاطعی که قرار است وقایع مهمی برایمان رخ دهد برسیم... ضمناً بر اساس همین علامتها باید افراد بخصوصی را هم تشخیص دهیم.